Narzędzia osobiste

1959-1987 - Zarząd Ruchu Lotniczego i Lotnisk Komunikacyjnych...

Nowo powołanemu Zarządowi Ruchu Lotniczego i Lotnisk Komunikacyjnych powierzono zadania w zakresie:

  • kierowania i kontroli ruchu lotniczego odbywającego się w korytarzach powietrznych i nad lotniskami

  • nadzorowania ruchu lotniczego poza przestrzenią kontrolowaną

  • zarządzania komunikacyjnymi drogami lotniczymi i naziemnymi urządzeniami technicznymi tych dróg na obszarze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz lotniskami komunikacyjnymi,

  • prowadzenia - zgodnie z państwową polityką rozwoju gospodarki lotniskowej - budowy, rozbudowy i utrzymania lotnisk komunikacyjnych

  • eksploatacji lotnisk komunikacyjnych ze świadczeniem usług lotniskowych na rzecz krajowych, zagranicznych oraz innych organizacji lotniczych

Działalność ZRLiLK była finansowana z budżetu państwa a także wpływów czerpanych ze świadczenia usług lotniskowych.

 

Już w pierwszym roku funkcjonowania Zarząd podjął decyzję o zakupie radaru AVIA dla potrzeb cywilnej kontroli lotów oraz o rozbudowie portu lotniczego w Warszawie. Zwycięski projekt autorstwa Jana i Krystyny Dobrowolskich nawiązywał do nowoczesnych rozwiązań architektonicznych stosowanych na zachodnich lotniskach. Przepustowość nowego Międzynarodowego Dworca Lotniczego (MDL) była szacowana na ok. 1 mln pasażerów w roku. Od 1962 trwały prace dokumentacyjne nowego dworca, a dwa lata później ruszyła jego budowa. W tym samym czasie na przeciwległej stronie lotniska usytuowano Centrum Kontroli Ruchu Lotniczego (CKRL) wraz z wieżą kontroli lotniska. Zakupiono i zainstalowano radar precyzyjnego lądowania PAR. Gruntownemu remontowi i wydłużeniu poddano drogi startowe nr 1 i 3, Na zasadniczym kierunku lądowania "trójki" zainstalowano światła podejścia w układzie Calverta oraz system wspomagający lądowanie przy ograniczonej widzialności (ILS).


W 1969 uroczyście oddano do użytku MDL, a już dwa lata później odprawiono tu pierwszy milion pasażerów. Szybko okazało się, że nowy dworzec staje się za mały. W tej sytuacji część administracyjno-biurowa portu została przeniesiona do położonych na południe od MDL prowizorycznych budynków, natomiast Krajowy Dworzec Lotniczy (KDL) zlokalizowano w pawilonie przy ul. 17 Stycznia, w sąsiedztwie zabudowań starego portu lotniczego (1975). Cztery lata później odprawę pasażerów przylatujących do Warszawy przeniesiono do tzw. "hali fińskiej" oraz przystąpiono do kolejnej modernizacji dróg startowych (DS). Po remoncie w użyciu pozostały DS 1 i DS 3, natomiast DS 2 zaczęła pełnić rolę drogi kołowania "Delta" ze względu na usytuowanie w jej osi przeszkód w postaci Pałacu Kultury i Nauki oraz masztu radiowego w Raszynie. Dla potrzeb kontroli zbliżania zakupiono radar ASR-8.


Wydarzenia polityczne początku lat 80. spowodowały spadek przewozów pasażerskich, jednakże już w 1983 nastąpił ponowny ich wzrost, szczególnie na trasach międzynarodowych. Okazało się, że istniejąca infrastruktura portowa nie jest w stanie obsłużyć tak dużego ruchu. W tej sytuacji w listopadzie 1986 Prezydium Rządu podjęło decyzję w sprawie rozbudowy lotniska. W obliczu reformy gospodarczej końca lat 80. zaistniała również konieczność stworzenia nowej instytucji zarządzającej lotniskami i ruchem lotniczym w Polsce. W październiku 1987, w miejsce jednostki budżetowej jaką był ZRLiLK, powołano na mocy ustawy Przedsiębiorstwo Państwowe "Porty Lotnicze" (PPL) - samodzielną, samorządną i samofinansującą się jednostkę gospodarki narodowej, nadzór nad którą sprawuje minister właściwy ds. komunikacji i transportu.